Pamięć

 

papier2

Pamięć 

Mam szczęście, że moja pamięć

to nie pendrive,

który bezdusznie zapisuje wszystko

I każda treść ma tę samą wagę

 

Mam szczęście, bo nie pamiętam bólu

po utracie Ciebie,

bo nie znam strachu

przed zapomnieniem

 

Mam szczęście, bo wciąż czuję smak

Twojego ciała,

bo pamiętam Twój dotyk

i Twoje pożądanie

 

Nieprawda! …. Pamiętam też

Twoje i moje łzy

gdy widzieliśmy się

po raz ostatni

 

Dlaczego nie mam w głowie

przycisku „Erase”?

Wymazałbym trwale to

co chcę zapomnieć

 

A zostawił tylko ten piękny obraz

Ciebie w żółtej sukience

zapach Twoich perfum

kolor Twoich oczu.

 

To właśnie nazwę szczęściem.

 

 

Może Ci się również spodoba

Miło mi będzie poznać Twoją opinię

Witryna wykorzystuje Akismet, aby ograniczyć spam. Dowiedz się więcej jak przetwarzane są dane komentarzy.

Nie możesz kopiować zawartości tej strony. Jeśli chcesz wykorzystać jakąś treść, skontaktuj się z właścicielem domeny.
%d bloggers like this: